Ä°smailTaha

Bu ara epeydir kolide duran bazı kitaplarımı farkettim ve nereden başlayayım diye düşünürken , müellifi Kadir MISIROĞLU olan, bir tarihi roman serisinin bazı kitapları elime geçti. Okuduğum ilk kitabın takdiminde müellif hangi şartlar altında bu romanları yazmaya başladığını anlatıyor. Ben bu ayrıntılara değinmeyeceğim.

Ä°lk olarak “Kavuklu Ä°htilalci Åžeyh Bedrettin” ve ardından serinin devamı olan “Düzmece Mustafa” adlı eserleri okudum. Ä°lk eserde Osmanlı Devletinin Ankara Savaşı sonrasında yaÅŸadığı hengame yani Fetret Devri anlatılıyor. Ä°kinci eserde ise Timurun esir alarak Semerkand’a götürdüğü Yıldırım Beyazıd Han’ın Åžehzadelerden biri olan Mustafa Çelebi’nin Timur’un ölümünden sonra serbest kalması ve memleketine dönmesi üzerine, hiç istememesine hatta derviÅŸane bir hayat sürmesine raÄŸmen, Osmanlı Devletinin düşmanlarının onu rahat bırakmaması üzerine geliÅŸen olaylardan bahsediliyor.

Bu iki eser bana tarihin romanla buluşması ile tarih öğrenmenin ne kadar kolaylaşabileceğini hatta zevkli hale gelebileceğini gösterdi.

Åžimdide elime geçen belgesel türündeki “Ladikli Ahmed AÄŸa” adlı kitabı ve okulumuzda Türkçe dersi için okumamız gereken, hikaye türündeki Memduh Åževket ESENDAL’ın müellifi olduÄŸu “Otlakçı” adlı kitabı okumaktayım.

Ayrıca az önce aldığım maillerden biri ile şaşırtıcı şekilde Türkçe 1 dersinin vizesinden 97 aldığımı öğrendim .

Az önce okuduğum bir dipnot:

“Anneleri padiÅŸahlara «arslanım» ve bazen «kaplanım» diye hitap ederler, «oÄŸlum» diyemezler, baÅŸkaları gibi «padiÅŸahım, efendimiz» falan da demezlerdi. BaÅŸlangıcından sonuna kadar OsmanoÄŸulları’nda padiÅŸah ile annesi arasındaki protokol budur. Keza padiÅŸah istese de annesinin elini öpemezdi. Zira padiÅŸahın velev annesi olsun bir faninin elini öpmesi, temsil ettiÄŸi Türk Milletine ve dünya Müslümanlarına karşı saygısızlık sayılırdı.”

Osmanlı devletinin sultanlarının Türk Milletine ve Ãœmmet-i Muhammed’e gösterdiÄŸi saygı ve fedakarlıklarını gösteren dipnot. Zira insanın (Türkün dersek daha doÄŸru olur) kendi annesinin elini öpmemesi büyük fedakarlıktır ki bu insanlar dünyanın en büyük devletinin yöneticisidirler. Kimsenin kendisine hesap sormaya hakkı olmaz ve buna raÄŸmen bu fedakarlıktan hiç biri kaçınmamış…

Hikayenin geri kalanı isterseniz »