Dün çok kıymetli Nadir kardeÅŸimin(/abim) isteÄŸi üzerine tiyatroya gittik. Oyunun adı “Kafes”ti. Oyunun konusu hakkında bir bilgi veya bir metin yoktu, dolayısıyla konu hakkında hiçbir fikrimiz yoktu. Kafamız boÅŸ olarak girdik salona ve baÅŸladık izlemeye.
Ä°lk araya kadar benim tarzım deÄŸil dedim, zira oyun karamsar bir tablo çiziyordu. Kendisini kafese kapamış, okumak ve etrafındakilere kafa tutmaktan baÅŸka bir iÅŸ yapmaka, psikolojik problemli bir karaktere sahip olan Christiano etrafında dönüyordu. Tiyatronun başında Christiano’nun nasıl bir ruh hali içinde olduÄŸunu anlatıldı. Sonrasında neden kafese kapandığı ve etrafındakilerin onu oradan çıkarmak için çabaları ve bu çabalara tepkisi. Ardından abisinin karısı ile uygunsuz bir yakınlaÅŸma yaÅŸaması ve annesine yakalanmaları ve bazı teferruatlardan sonra da abisini öldürmesi ile oyun sona erdi.
Christiano pozitif herÅŸeyi silmiÅŸ, bir yazarın bütün kitap öykülerini ezberlemiÅŸ ve bütün yargılarını bu kitaplara dayanarak çıkartmakta. Hiçbir insana güvenmiyor ve tiyatro sonunda da yazar Christiano’yu güvenmemekte haklı çıkarmış.
Benim oyundan gözüme çarpan bazı noktalar şunlar: Çarpık aile yapısı, Katolik dininin* bol bol eleştirilmesi, hayatın çok karamasar yansıtılması ve aşkın** çok önemli olduğunu söylemeri ancak bunun tersini insanların gözlerine sokmak isteyen bir son sahne.
Kendi deÄŸerlendirmeme gelecek olursak, ben bu tarz tiyatro, film, v.s. izlenmemesi gerektiÄŸini düşünüyorum. Çünkü bu tarz buhranlı senaryolar ister istemez insanın hayatına da yansıyor. Zaten günden güne azalan pozitif enerjimizi götürmekle kalmıyor negatif yönde katkıda buluyor. Aklıma bir aralar izlemek hatasını yaptığım see inside filmini hatırlatıyor. Ne sefalet, yoksulluk, sıkıntı anlatıyorsa anlatsın içinde ümit olmalı. Bu oyunda ümit vardı ama ihanetle dumura uÄŸrayan bir ümit. Tabi senaryonun güzel baÄŸlandığını inkar edersem yalan söylemiÅŸ olurum. Ustaca dikkatler bir yerde toplanıyor ve tam baÅŸka birÅŸey beklerken ummayacağınız birÅŸey oluyor. Ä°ÅŸte o anda olay kopuyor…
* Katoliklik bir meshepten çok din olarak görünmekte olduğu için bu ifadeyi kullandım.
** Genel yanılgı olan şehvet ve aşkın birbirine karıştırılması da söz konusuydu.
Son Yorumlar